Erhan Erdoğan

Sona eren yılı değerlendiren bir yazı yazmak için oturmadım klavye başına. Kısaca işimden, gücümden bahsetmek istediklerimle başladığımda daha nice bir çok şeyi de yazacağımı fark ettim.

…ya da sanırım iş değil iç dünyamdan yazmaya ihtiyacım varmış bu aralar…

2009 tüm ömrümün kısa bir özeti gibiydi. Her şeyden biraz vardı içinde. Hırs, başarı, üzüntü, yenilgi, övünç, huzur, durgunluk, boşluk, salaklık, aşk, aile, arkadaşlık, dostluk, insanlar, para, gurur, düşüşler, ani düşüşler, hıçkırarak ağlamalar, gözyaşları, tebessüm, kahkaha, bilinçlenme, vefa, bir semt olarak Vefa, öğrenme, farkına varmalar, vb… hayat duygu durumlarını ifade eden binlerce terim sığdırabilirim.

Olumlu ya da olumsuz… İçimi doldurmuş, zamanı gelince kullanacak bir yığın değer katmış bana.

…365 tane güne binlerce terim sığdırabilmenin verdiği ağırlıkla dizlerim ağrıyor olsa da, ayaklarım yere daha sağlam basıyor.

(Son cümleyi yazdıktan sonra yazıyı daha fazla uzatmanın anlamı daraltacağını düşünüp yazmayı bıraktım.)

*Bu satırları anlayarak geçen herkese teşekkür etmek istiyorum. Kim olursanız olun değerlerimi şekillendiren kişilerden biri olduğunuzu bilin…

Özel Teşekkür Notum:

Her şeyden önce… 2009′u benim için paha biçilmez kılan ve bu yazımı da sonuna kadar okuyacağını bildiğim sevgili kız arkadaşımın hakkını ödemek için önümüzdeki yıllarda daha güçlü olmak zorundayım.

Hep “yuvayı dişi kuş yapar” sözüne denk gelirdim de o sözü en basit haliyle anlardım. Ne eksikmişim… Oysa ne hayatlar, ne hikayeler varmış o sözün içinde…

(=Semra!.. Birlikte daha çok zaman geçirebileceğimiz, daha çok güleceğimiz, daha çok gezebileceğimiz, gastro turizme : ) daha çok katkı sağlayabileceğimiz, sevdiklerimize daha sık hediyeler alabileceğimiz günlerimize…)

İlgili yazı yok.